KOLEJNY PRZEŁOMOWY WYROK TSUE w sprawie C-767/24 (Kuszycka) – ważny sygnał dla kredytobiorców i wszystkich, którzy walczą o sprawiedliwe wyroki!

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że złożenie przez konsumenta oświadczenia o potrąceniu wierzytelności z wierzytelnością banku nie może automatycznie oznaczać, że konsument zrzeka się prawa do powoływania zarzutu przedawnienia roszczeń banku. To kluczowe: przedawnienia nie można po prostu „przysłonić” potrąceniem – i to nawet w sprawach dotyczących umów kredytowych uznanych za nieważne z powodu nieuczciwych warunków!

TSUE podkreślił, że sąd krajowy musi sam ocenić, czy konsument rzeczywiście wyraził świadomą, swobodną wolę zrzeczenia się zarzutu przedawnienia, zamiast zakładać to z mocy samego faktu potrącenia.

Dlaczego to ma znaczenie?

– daje kredytobiorcom realną szansę obrony przed roszczeniami banków,

– zmienia praktykę rozpoznawania spraw „frankowych” i innych będących w podobnej sytuacji,

– zwiększa obowiązki sądów krajowych w analizie zarzutów przedawnienia.

Masz kredyt walutowy albo toczy się przeciwko Tobie proces o zwrot kapitału?

Ten wyrok może diametralnie wpłynąć na Twoją sprawę – ale tylko jeśli profesjonalnie wykorzystasz jego przesłanki.

W naszej kancelarii:

– analizujemy, jak ten wyrok stosuje się do Twojej sytuacji,

– wskazujemy najlepsze strategie obrony,

– przygotowujemy kompleksowe pisma procesowe i argumentację opartą o prawo UE i orzecznictwo TSUE.

Nie działaj sam – zapytaj, jak ten wyrok może wzmocnić Twoją pozycję!

Skontaktuj się z nami – pomożemy Ci wykorzystać ten ważny precedens.

Rozwiązanie umowy o pracę to jedna z trudniejszych decyzji.

Rozwiązanie umowy o pracę to jedna z trudniejszych decyzji w relacji pracodawca–pracownik. Dobrze przeprowadzona procedura pozwala uniknąć niepotrzebnych sporów sądowych, roszczeń o mobbing czy bezprawne wypowiedzenie.

Jeśli prowadzisz firmę i planujesz zakończenie współpracy z pracownikiem – oto 5 kluczowych kroków, które warto przygotować:

    1. Zgromadź dokumentację:
    • oceny pracy, pisemne upomnienia, notatki ze spotkań – to podstawa w razie sporu

2. Wybierz odpowiedni tryb rozwiązania umowy

    • wypowiedzenie
    • porozumienie stron
    • rozwiązanie bez wypowiedzenia – ale tylko w ściśle określonych przypadkach

3. Zadbaj o prawidłowe uzasadnienie wypowiedzenia

    • Nie wystarczy napisać „utrata zaufania” – uzasadnienie musi być konkretne i możliwe do obrony przed sądem

4. Sprawdź terminy wypowiedzenia i uprawnienia pracownika

    • długość okresu wypowiedzenia zależy od stażu
    • czy pracownik ma zaległy urlop?
    • czy nie obowiązuje go szczególna ochrona (np. przedemerytalna, ciąża)?

5. Przygotuj dokumenty i spotkanie końcowe

    • profesjonalne i spokojne rozstanie chroni wizerunek firmy i ogranicza ryzyko roszczeń

Pamiętaj: błędy formalne lub nieuzasadnione wypowiedzenie mogą kosztować Twoją firmę wiele – nie tylko finansowo.

Skonsultuj się z radcą prawnym, zanim wręczysz wypowiedzenie – to się naprawdę opłaca.

Masz pytania jako pracodawca? Napisz w komentarzu lub wiadomości prywatnej – pomagamy firmom prowadzić działania kadrowe zgodnie z prawem.

5 błędów przy podpisywaniu umowy z wykonawcą

Podpisujesz umowę z ekipą budowlaną? Oto 5 rzeczy, które często są pomijane, a mogą Cię kosztować tysiące:

  • Brak precyzyjnych terminów
  • Brak kar umownych za opóźnienia
  • Niejasny zakres robót
  • Brak harmonogramu płatności
  • Brak gwarancji i rękojmi
  • Buduj z głową. Umowa to nie formalność – to Twoje zabezpieczenie.

Podaj dalej lub oznacz znajomego, który planuje budowę!

Radca prawny na budowie domu… sprawdź czy go potrzebujesz?

Budujesz dom? A może planujesz przebudowę, rozbudowę lub zakup działki?

Wbrew pozorom prawnik może pomóc nie tylko wtedy, gdy coś pójdzie nie tak.

Zobacz, w czym możemy pomóc już na początku inwestycji, oferujemy:

  • sprawdzenie i negocjacja umowy z wykonawcą
  • analiza stanu prawnego działki
  • wsparcie i reprezentacja przed urzędem (pozwolenie na budowę)
  • zabezpieczenie płatności i terminów
  • dochodzenie i windykacja odszkodowań.

Nie ryzykuj — lepiej zabezpieczyć się wcześniej niż później żałować.

Masz pytania? Napisz do nas !

Sukces Marcina Ignatowskiego w Sądzie Rejonowym w Olsztynie

Kancelaria reprezentowała powodów, którzy wnieśli o zobowiązanie Gminy S. do złożenia oświadczenia woli o nabyciu od nich na własność sieci wodociągowej oraz sieci sanitarnej za zapłatą przez gminę odpowiedniego wynagrodzenia.

Powodowie w ramach budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego ponieśli koszt związany z zaprojektowaniem i wybudowaniem sieci kanalizacji sanitarnej i wodociągowej, przechodzącej przez ich działkę.

Gmina S. dokonała odbioru technicznego ww. sieci, które zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną. Państwowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wyraził sprzeciwu w użytkowaniu ww. sieci zgodnie z przeznaczeniem.

Podstawę roszczenia o zobowiązanie do odpłatnego przeniesienia własności urządzeń wodociągowych lub kanalizacyjnych stanowi – art. 49 § 2 k.c.

Kwestią sporną pomiędzy stronami była wysokość „odpowiedniego wynagrodzenia” należnego powodom za wybudowanie sieci i przyłączenie ich do przedsiębiorstwa wodno – kanalizacyjnego. Zdaniem Sądu, powyższe wynagrodzenie powinno odpowiadać aktualnej wartości rynkowej urządzeń przesyłowych. Wysokość wynagrodzenia określił biegły sądowy.

Sąd uwzględnił powództwo w całości.

Klauzula niedozwolona w OWU Ubezpieczenia na Życie!!!

Ubezpieczyciel odmówił wypłaty odszkodowania na wypadek wystąpienia poważnego zachorowania określonego w OWU (ostra terminowa/schyłkowa niewydolność oddechowa) wskazując, że choć u ubezpieczonego wystąpił ww. stan to jednak nie miał charakteru przewlekłego. W OWU nie zdefiniowano pojęcia „przewlekła”.

W procesie pełnomocnik powoda argumentował, że brak zdefiniowania przez ubezpieczyciela określenia „przewlekła” powodowało, że ubezpieczyciel, niezależnie od stanu zdrowia ubezpieczonego, miał swobodę w uznaniu czy stwierdzona choroba wpisuje się w określoną w OWU definicję schyłkowej niewydolności oddechowej. A ta okoliczność ma o tyle istotne znacznie, że uzależnia uznanie czy doszło do zdarzenia wywołującego konieczność spełnienia świadczenia wyłącznie od decyzji ubezpieczyciela, nie poddając się jakiejkolwiek obiektywnej weryfikacji.

Także z przeprowadzonej opinii biegłego wynikało, że nie ma ścisłej definicji przewlekłej niewydolności oddechowej, niemniej przyjmuje się, że dotyczy ona stanu utrzymującej się niewydolności częściowej lub całkowitej ponad 6 miesięcy. Jednak to pojęcie elastyczne i trudno definiować je wyłącznie czasem trwania.

W obliczu powyższego Sąd II instancji stwierdził, że Sąd Rejonowy prawidłowo uznał zapis OWU za abuzywny, a co za tym idzie niewiążący konsumenta. Zatem skoro postanowienie w tym zakresie nie wiązało powoda, a jak stwierdził biegły, powód był w stanie terminalnej/schyłkowej niewydolności oddechowej, doszło do zdarzenia o jakim mowa w katalogu poważnych zachorowań, uzasadniającego wypłatę przez ubezpieczyciela świadczenia w kwocie 15.000 zł.

Sąd Okręgowy w Olsztynie IX Ca 915/23

Sprawę prowadzili Marcin Ignatowski oraz Ania Ignatowska

Ustalenie wartości kapitału początkowego (sprawa przeciwko ZUS)

Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił ubezpieczonemu uwzględnienia przy ustaleniu wartości kapitału początkowego zatrudnienia w wymiarze ok. 1 roku z uwagi na wątpliwości co do przedłożonego duplikatu świadectwa pracy oraz braku zaewidencjonowanego na kontach ZUS faktu odprowadzenia składek na ubezpieczenie społeczne przez pracodawcę (sprawa dotyczyła zatrudnienia na przełomie 1989 i 1990 r.).
Na skutek odwołania i przeprowadzonego postępowania dowodowego udało się wykazać ponad wszelką wątpliwość, iż ubezpieczony był faktycznie zatrudniony na podstawie umowy o pracę.
W związku z powyższym Sąd Okręgowy w Olsztynie zmienił decyzję organu rentowego i zobowiązał ZUS do ponownego ustalenia wartości kapitału początkowego ubezpieczonego przy uwzględnieniu do okresów składkowych ww. okresu zatrudnienia.
Na skutek ponownego przeliczenia wartość miesięcznego świadczenia emertytalnego wzrosła o ok. 150 złotych.
Sprawa prowadzona przed Sądem Okręgowym w Olsztynie (sygn. akt: IV U 42/23) przez Marcin Ignatowski
Wyrok prawomocny (ZUS nie złożył apelacji).

Uznane roszczenie uzupełniające od pracodawcy za wypadek przy pracy!!!

Powód był zatrudniony na podstawie umowy o pracę na okres próby na stanowisku kierowca samochodu ciężarowego. W ramach czynności zawodowych podczas przygotowania naczepy samochodu ciężarowego do załadunku zaszła konieczność otwarcia dachu naczepy. Powód rozpoczął czynności rozsuwania dachu w trakcie którego doszło do zacięcia mechanizmu szynowego rozsuwającego dach. W związku z powyższym powód zmuszony był do użycia większej siły w celu otworzenia dachu. W wyniku szarpnięcia powód poczuł silny ból w lewym kolanie.
W związku z wypadkiem powód został przewieziony do szpitala gdzie stwierdzono uraz kolana lewego i przeprowadzono operację. Powoda zaopatrzono operacyjnie za pomocą drutu szpikowego. Następnie powód przechodził rehabilitację oraz dwa zabiegi operacyjne związane z usunięcie ww. drutu, a następnie zabieg artroskopii.
Wypadek, jakiego doznał powód został zakwalifikowany jako wypadek przy pracy. U powoda ustalono 5% trwałego uszczerbku na zdrowiu i przyznano odszkodowanie z tzw. ustawy wypadkowej. Ponadto powód otrzymał świadczenie z dodatkowego grupowego ubezpieczenia zgodnie z decyzją PZU S.A.
W toku niniejszego procesu, udało się uzyskać dla klienta dodatkowo jako roszczenia uzupełniające od pracodawcy 10.000 złotych tytułem zadośćuczynienia za krzywdę, zwrot kosztów leczenia oraz odszkodowanie za koszty opieki osoby trzeciej
Odpowiedzialność pozwanego pracodawcy została uznana w świetle regulacji art. 435 k.c. w zw. z art. 300 k.p. Przepis art. 435 k.c. wprowadza tak zwaną rozszerzoną odpowiedzialność przedsiębiorstw lub zakładów wprowadzanych w ruch za pomocą sił przyrody (pary, gazu, elektryczności, paliw płynnych itp.) na zasadzie ryzyka, jednakże odpowiedzialność ta istnieje pod warunkiem, że szkoda pozostaje w normalnym związku przyczynowym z ruchem przedsiębiorstwa (art. 361 k.c.).
Sprawa prowadzona przed Sądem Rejonowym w Ostródzie (sygn. akt: IV P 175/21).
Wyrok prawomocny (pozwany nie złożył apelacji).

Sprawę prowadził Marcin Ignatowski

Deutsche Bank Polska Spółki Akcyjnej z siedzibą w Warszawie bez wynagrodzenia za korzystanie z kapitału!!!

Dokonując analizy zasadności tego roszczenia Sąd Okręgowy w Olsztynie podkreślił, że ratio legis przepisu art. 6 ust. 1 dyrektywy 93/13/EWG jest zniechęcający skutek wywierany na przedsiębiorców, którzy winni być zniechęcani do stosowania niedozwolonych klauzul umownych, zaś wyeliminowanie rzeczonego skutku powodowałoby, że nadal byliby oni zachęcani do stosowania rzeczonych warunków, wiedząc, że nawet gdyby miały one być unieważnione, to interes przedsiębiorców zostanie zagwarantowany. Tymczasem w ocenie Sądu zasądzenie na rzecz banku wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z kapitału penalizowałoby w istocie nie bank, lecz kredytobiorcę, zachęcając przedsiębiorcę do wprowadzania abuzywnych postanowień w kolejnych, proponowanych przez siebie konsumentom umowach.
Wyrok nie jest prawomocny – I C 52/23 Sąd Okręgowy w Olsztynie.

Sprawę prowadziła Ania Ignatowska.

Sądowy bój za zadośćuczynienie za upadek na oblodzonym chodniku.

Powód, wracając z piekarni, w godzinach rannych, poślizgnął się na oblodzonym chodniku, którego powierzchnia nie była posypana ani piaskiem, ani solą. Odpowiedzialnym za utrzymanie porządku na tym terenie byli użytkownicy wieczyści gruntu, którzy prowadzą działalność gospodarczą w branży handlowej. W związku ze zdarzeniem powód przewieziony został do placówki szpitalnej, gdzie po wdrożeniu niezbędnej diagnostyki zastosowano wobec niego leczenie operacyjne. Następnie poddawany był rehabilitacji. W konsekwencji zdarzenia powód zmuszony był korzystać z pomocy osób trzecich (siostra) przy czynnościach dnia codziennego, jak ubieranie się, przygotowywanie posiłków, robienie zakupów itp. Poniósł także koszty leczenia w postaci zakupu kuli ortopedycznej, konsultacji chirurgicznych oraz leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych. W wyniku zdarzenia powód doznał
trwałego uszczerbku na zdrowiu w wymiarze 12%.
Na rzecz klienta udało się uzyskać zadośćuczynienie w kwocie 25.000 złotych, zwrot kosztów opieki osoby trzeciej, jak również odszkodowanie za zwrot kosztów leczenia.
Sprawa prowadzona przed Sądem Rejonowym w Olsztynie (sygn. akt: I C 764/22). Wyrok prawomocny (pozwany nie złożył apelacji).
Sprawę prowadził Marcin Ignatowski