„Odfrankowanie” kredytu

Sąd Najwyższy (I CSK 4579/22) nie przyjmuje do rozpoznania skargi kasacyjnej Raiffeisen Bank International AG w Wiedniu od wyroku Sąd Okręgowego w Olsztynie IX Ca 152/22, w którym Sąd dokonał tzw. „odfrankowania” kredytu.
Pomimo kilkuletniego już prowadzenia spraw dot. klauzul abuzywnych w umowach kredytów waloryzowanych do waluty wymiennej to pierwsza sprawa prowadzona przez Kancelaria Radców Prawnych Ignatowscy.pl, która znalazła swoje ostateczne rozstrzygnięcie w Sądzie Najwyższym.
Pozwolę sobie na zacytowanie SSN Kamila Zaradkiewicza.
„Z kolei wskazanie różnych stanowisk prezentowanych w orzecznictwie Sądu Najwyższego nie stanowi o istnieniu rozbieżności, które uzasadniają przyjęcie skargi do rozpoznania, bowiem nie jest bezpośrednia funkcją instytucji skargi kasacyjnej doprowadzenie do eliminacji ewentualnych rozbieżności w orzecznictwie Sądu Najwyższego, lecz w sprawach prowadzonych przez sądy powszechne. Skarga kasacyjna nie służy bowiem ujednoliceniu praktyki orzeczniczej i wykładni dokonywanej przez Sąd Najwyższy, lecz wyjaśnieniu kierunku wykładni w orzecznictwie sądów powszechnych, co wynika z roli i ustrojowej pozycji Sądu Najwyższego oraz instrumentów, jakimi w tym zakresie dysponuje. Natomiast ewentualne rozbieżności w orzecznictwie samego Sądu Najwyższego nie tylko nie mogą stanowić podstawy uznania zasadności zarzutów skargi kasacyjnej, ale wręcz przeciwnie potwierdzają istnienie ram dopuszczalnej wykładni prawa przez sądy, o ile stanowisko Sądu Najwyższego nie znalazło jednoznacznego wyrazu w uchwale mającej moc zasady prawnej (w szczególności pełnego składu SN lub Izby), która jakkolwiek wiąże składy SN, to jednak niewątpliwie oddziałuje również na ocenę prawidłowości orzecznictwa innych sądów, nad którymi SN sprawuje nadzór orzeczniczy”.
Dalsza treść uzasadnienie pozwala na przyjęcie, że Sąd Najwyższy nie opowie się (definitywnie), czy to po stronie nieważności umów waloryzowanych do CHF, czy ich tzw. ofrankowywaniem pozostawiając ocenę, czy „czy umowa może dalej obowiązywać bez takiego warunku”, sądom powszechnym.

Zadośćuczynienie za uszkodzenie zęba – ciało obce w kanapce z „fast-fooda”

Klientka poprosiła męża o kupno w jednej z międzynarodowych restauracji typu fast-food popularnej kanapki. Mąż przywiózł zamówione jedzenie do domu i odjechał.
Klientka, będąc sama w domu z małym dzieckiem, rozpoczęła posiłek i w jego trakcie poczuła silny ból zęba i zaczęła się dławić. Własnym staraniem udało jej się wydobyć z gardła ciało obce – metalową śrubkę (kilkucentymetrową), która tkwiła w kanapce.
Po prywatnej wizycie w gabinecie stomatologicznym okazało się, iż ząb jest pęknięty i musi zostać usunięty. Tego rodzaju procedury nie są refundowane przez NFZ.
Ubezpieczyciel restauracji odmówił wypłaty jakichkolwiek roszczeń.
Postępowanie sądowe przyznało rację naszej klientce. Opinia biegłego z zakresu stomatologii potwierdziła uszkodzenie zęba, jak również przewidywane koszty leczenia.
Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2022 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie zasądził na rzecz klientki całą dochodzoną kwotę, na którą składało się zadośćuczynienie za krzywdę oraz koszty leczenia.
Sprawę prowadził Marcin Ignatowski

Odszkodowanie za uszczerbek na zdrowiu poniesiony w wyniku upadku na chodniku

Klientka na skutek upadku na oblodzonym i nieodśnieżonym chodniku doznała licznych obrażeń, w tym złamania nadgarstka powikłanego powstaniem objawów zespołu Sudeka, czyli powikłaniem pourazowym objawiającym się postępującym zanikiem mięśni i kości, bólem i obrzękiem kończyny, zaburzeniami krążenia w jej obrębie i zmianami troficznymi skóry. W toku postępowania likwidacyjnego ubezpieczyciel wypłacił niewielką kwotę (6.000 zł).
Propozycja polubownego zakończenia sprawy polegała na dopłacie kwoty 2.000 złotych. Po złożoneniu pozwu ubezpieczyciel z własnej inicjatywy podjął rozmowy polubowne, zakończone zawarcie ugody pozasądowej, w ramach której klientka otrzymała dodatkowo 18.000 złotych zadośćuczynienia oraz 2.000 złotych tytułem odszkodowania za koszty opieku osoby trzeciej /męża/, a także zwrot całości kosztów procesu.
Sprawa zakończona przed pierwszym terminem rozprawy.
Warto walczyć o słuszne odszkodowanie w ramach postępowania sądowego, gdyż na etapie likwidacji szkody, ubezpieczyciele bardzo często zaniżają należne poszkodowanym kwoty.

Sprawę prowadził Marcin Ignatowski

Wyroki w sprawach „frankowych”

Dzień dobry,
z satysfakcją informujemy, że przełom roku w Kancelarii Kancelaria Radców Prawnych Ignatowscy.pl był bardzo pracowity.
Zapadło w sprawach naszych klientów kilka wyroków w sprawach tzw. kredytów waloryzowanych do CHF:
– wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 02 grudnia 2021 r. w sprawie I C 168/21p/ko PKO BP – umowa nieważna,
– wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 14 stycznia 2022 r. w sprawie I C 988/21p/ko PKO BP – umowa nieważna,
– wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 14 stycznia 2022 r. w sprawie I C 953/21p/ko PKO BP – umowa nieważna,
– wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 16 grudnia 2021 r. w sprawie I C 318/21 p/ko PKO BP – umowa nieważna,
– wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 02 grudnia 2021 r. w sprawie sygn. akt XXIV C 536/18 p/ko Bank Millennium – umowa nieważna,
– wyrok Sądu Rejonowego w Bartoszycach z dnia 08 grudnia 2021 r. w sprawie sygn. akt I C 368/20 p/ko Raiffeisen Bank International AG w Wiedniu – zasądzono nadpłatę oraz ustalono bezskuteczność zakwestionowanych postanowień umowy.
Orzeczenia są nieprawomocne.

Niestety… na uchwałę przyjdzie nam jeszcze poczekać…

W związku z trwającą hospitalizacją Pierwszego Prezesa SN, Zarządzeniem nr 31/2021 z dnia 17 marca 2021 r. termin posiedzenia całego składu Izby Cywilnej w sprawie z wniosku Pierwszego Prezesa SN o rozstrzygnięcie zagadnień prawnych dotyczących tematyki kredytów denominowanych i indeksowanych w walutach obcych (sygn. akt III CZP 11/21) został zmieniony z dnia 25 marca 2021 r. na dzień 13 kwietnia 2021 r.

Jednocześnie informujemy, że czynności w sprawie III CZP 11/21 podejmowane są sprawnie i terminowo. W ubiegłym tygodniu do sędziów została wysłana notatka Biura Studiów i Analiz SN, jak również referat sędziego sprawozdawcy.

Prawomocne odfrankowanie

W dniu 11 marca 2021 r. przed Sądem Okręgowym w Olsztynie zapadł prawomocny wyrok w sprawie umowy kredytu indeksowanego do franka szwajcarskiego.
Sąd drugiej instancji rozpoznawał apelację banku od wyroku opisanego przez mnie w poście z dnia 06.11.2020 r.
Sąd Okręgowy uznał, że umowa zawiera postanowienia abuzywne, ale można ją dalej wykonywać jako umowę kredytu w złotych polskich z oprocentowaniem LIBOR 3M, czyli zgodnie z żądaniem pozwu.
Sprawę prowadziła r. pr. Ania Ignatowska

Proboszcz wygrywa z ZUS

Przed Sądem Rejonowym w Olsztynie uprawomocnił się wyrok zmieniający decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Olsztynie odmawiającą zasiłku chorobowego z tytułu wypadku przy pracy Proboszczowi, który podczas przygotowywania opału doznał urazu skutkującego m.in. amputacją kciuka ręki prawej. Organ rentowy odmówił skarżącemu zasiłku chorobowego z tytułu wypadku przy pracy, podnosząc, że wypadek ten nie nastąpił podczas wykonywania czynności religijnych. Sąd podzielił twierdzenia odwołującego, że w zakresie powierzonych mu obowiązków, poza czynnościami typowo religijnymi m.in. odprawianiem nabożeństw, udzielaniem sakramentów, księża wykonują również szereg innych czynności, w tym także czynności typowo administracyjne w ramach których mieszczą się zdaniem sądu nie tylko kwestie formalne związane z dokonywaniem opłat za media, ale także faktyczne polegające na utrzymaniu porządku i dobrego stanu budynków stanowiących własność Parafii zwłaszcza, gdy chodzi o małe wiejskie parafie, jak w przedmiotowej sprawie. Zdaniem Sądu czynności odwołującego polegające na cięciu drewna na opał wynikały z powierzonych księdzu obowiązków administrowania budynkami. Działania skarżącego niewątpliwie należało zaliczyć do czynności związanych z powierzonymi Proboszczowi funkcjami duszpasterskimi, które zdaniem Sądu, obejmują wszelkie czynności szeroko pojętego administrowania, w tym czynności cięcia drewna, zmierzające do ogrzania budynków.
Sprawę prowadziła r. pr. Ania Ignatowska

Umowa ubezpieczenie na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym nieważna

Uprzejmie informujemy, iż Sąd Rejonowy w Olsztynie uwzględnił w całości powództwo o zapłatę, uznając, iż umowa ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym jest nieważna.
W przedmiotowej sprawie klient kancelarii zawarł umowę i wpłacił na rzecz ubezpieczyciela kwotę 23.000 złotych. Po prawie czterech latach „inwestowania” jego środków okazało się, iż jego zasoby zostały zredukowane do kwoty ok. 5.000 złotych. Z kolei ewentualne świadczenie na wypadek jego śmierci przysługujące osobie uposażonej wyniosłoby gwarantowane… 100 złotych.
W ustnych motywach rozstrzygnięcia Sąd podzielił stanowisko powoda, iż taka umowa jako sprzeczna z naturą umowy ubezpieczenia na życie, ponieważ ubezpieczyciel nie ponosi w zasadzie żadnego ryzyka, jest sprzeczna z prawem i uznał ją za nieważną, orzekając o obowiązku zwrotu całej wpłaconej składki.
Sprawę prowadzi r. pr. Marcin Ignatowski

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza nieważność zarządzenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza nieważność zarządzenia o odwołania z funkcji dyrektora Gminnego Ośrodka Kultury w B.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 3 grudnia 2019 r. w sprawie II SA/Ol 820/19 stwierdził nieważność zarządzenia o odwołania skarżącej z funkcji Dyrektora Gminnego Ośrodka Kultury w B. Czytaj dalej „Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza nieważność zarządzenia”